Polyamorie Files 90: Ella is er klaar mee en laat Jeff zitten

Ⓒ Hollandse Hoogte / Patricia Rehe

Het lijkt een eeuwigheid te duren mijn zus er is, maar om iets over twaalven is ze er dan eindelijk. ‘Wat is er nou allemaal aan de hand? Ik verstond er niks van, ik was nog in de kroeg. Terwijl ik mijn jas aantrek, vertel ik mijn zus wat er gebeurd is. Dat ik thuiskwam in een bende, dat de kinderen niet in hun bed lagen en dat Jeff zo dramatisch muziek zat te luisteren in zijn werkkamer. Hoe ik de boel heb opgeruimd en dat ik vervolgens oproepen had gemist van Jackie en Marvin.

Iele armpjes

‘Maar was hij naar Jackie toe gegaan dan?’ Ik knik langzaam. ‘Ja, maar toen hij daar aankwam, was Marvin blijkbaar bij Jackie en Mikkie op bezoek en toen is Jeff helemaal woest geworden en werd het een een vechtpartij tussen Marvin en Jeff.’ Sara schiet opeens in de lach en ik kijk haar verbaasd aan. ‘Waarom lach je?’ Ze slaat haar handen voor haar mond. ‘Sorry, ik zie het gewoon voor mij, hoe Jeff met zijn iele armpjes uithaalt.’

‘Jackie denkt dat Jeffs neus is gebroken en blijkbaar heeft hij ook nog een diepe snee in zijn gezicht. Ze vroegen van ik met hem naar de eerste hulp wil rijden. Jackie heeft geen auto en Marvin is bang dat Jeff aangifte wil doen. ’Sara haalt haar wenkbrauwen op. ‘Aangifte? Maar Jeff is toch begonnen, niet Marvin? ’Geïrriteerd lus ik langs mijn zus naar buiten. ‘Ik weet het ook allemaal niet, het enige dat ik weet, is dat ik de boel weer mag gaan oplossen.’

Wat doe ik?

Boos stap ik in de auto en ik moet mezelf bedwingen om niet veel te hard te gaan rijden. Als ik Jackies straat in rijd, vraag ik me opeens af wat ik nu eigenlijk ga doen. Ik lijk wel gek ook. Voor de zoveelste keer sta ik klaar om Jeff puin te ruimen. Ik heb eigenlijk helemaal geen zin om met hem naar het ziekenhuis te rijden. Ik wil nu eens niet voor hem klaarstaan. Ik wil niet dat hij weer op mij terug kan vallen, zoals altijd.

Bebloed gezicht

Ik rijd naar het einde van de straat, waar Jackies huis staat. Voor haar huis, op het stoepje, zie ik iemand voorover gebogen zitten. Dat moet Jeff zijn. Als ik dichterbij kom, zie ik dat de voordeur openstaat en dat Jackie in de deuropening staat. Ze ziet me en komt naar buiten lopen. Ik stop en doe mijn raam open. Jeff kijkt op en ik zie zijn bebloede gezicht, hij houdt een theedoek tegen zijn wang.

Heel langzaam staat hij op en loopt naar me toe. ‘Bedankt dat je bent gebogen …’ Hij mompelt nog iets onverstaanbaars en wil de achterdeur opendoen. Snel drukken ik op de automatische vergrendeling en alle deuren schieten op slot. ‘Nee Jeff, je zoekt het maar uit dit keer. Ik ben er klaar mee. Ik ga naar huis en ik hoef je niet meer te zien. ’Snel doe ik mijn raampje weer dicht en geef gas. Ik kijk niet om en rijd Jackies straat uit.

Thuis ligt Sara te slapen op de bank. Aan haar ademhaling te horen is ze al in een diepe slaap. Met trillende handen leg ik mijn sleutels op tafel en pak mijn telefoon uit mijn jaszak. Ik zie de gemiste oproepen van Jackie en de appjes die ze gestuurd heeft, lees ik niet. Ik schenk mezelf een glas wijn in en loop daarna met mijn glas naar onze slaapkamer. Ik pak de koffer die bovenop de kast ligt en beenzoom open op bed. Heel rustig pak ik zijn overhemden uit de kast, vouw ze een voor een netjes op en leg ze in de koffer.

Mis niet langer de mooiste VROUW verhalen in je mailbox!

Ongeldig e-mailadres. Vul nogmaals in aub.

Uitschrijven kan met 1 klik

div>
Lees verder

Plaats een reactie