‘Geen zorgen of er genoeg binnenkomt’

Translating…

in

‘De komst van mijn zoon, zes jaar geleden, heeft gemaakt dat ik vol voor een carrière als filmmaker koos. Ik was met mijn toenmalig vriend naar Londen verhuisd en begonnen als filmmaker, maar werkte ook in de horeca om genoeg geld te verdienen. Toen ik zwanger werd, voelde die bijbaan niet meer goed. Ik wilde mezelf profileren als videograaf, en zag het niet zitten naast mijn opdrachten nog in het café te staan, waardoor ik mijn zoon weinig zou zien. Dus in de uurtjes dat hij sliep, heb ik mijn onderneming verder uitgebouwd. Dat was wel even bikkelen, ik had een chronisch slaaptekort.

„Een paar jaar later, terug in Amsterdam, heb ik een lening van 8.000 euro af kunnen sluiten om investeringen te doen. Tot die tijd huurde ik vaak camera’s en had ik zelf weinig materiaal. Maar om snel te kunnen schakelen, moet je veel apparatuur hebben. Anders moet je dat eerst elders ophalen, voordat je aan het werk kunt. Door apparatuur aan te schaffen heb ik meer opdrachten kunnen aannemen.

„Dit jaar ben ik opnieuw moeder geworden en was ik een tijdje met verlof. Tijdens de coronacrisis heb ik de TOZO aangevraagd, alleen was dat niet voldoende om van rond te komen. Ik heb daardoor zoveel mogelijk klussen moeten aannemen. Toch maak ik me geen zorgen of er wel genoeg binnenkomt, ik heb er altijd wel vertrouwen in dat het financieel op de een of andere manier goed komt.”

uit

‘Mijn ouders hebben ook nooit geldzorgen gehad, dat heb ik van hen. Ik maak zelf nooit overzichten van wat ik uitgeef, maar ik heb wel een rekening die dit automatisch doet. Soms schrik ik wel van wat daarin naar voren komt, maar ik wil er niet te veel bij stil staan. Geld moet rollen.

„We zijn dan ook best vaak geld kwijt aan eten buiten de deur. We zitten veel op camping De Lievelinge in Vuren. Mijn vriend werkt daar, dus als mijn oudste zoon bij zijn vader is en ik niet aan het draaien ben, ga ik ook die kant op. Omdat we korting krijgen, eten we bijna altijd in het restaurant – de tijd die ik kwijt ben aan koken kan ik beter aan het werk zijn. Maar dat tikt dus wel aan. De kosten die we aan de auto kwijt zijn, lopen ook aardig op omdat we veel heen en rijden tussen de camping en Amsterdam. Omdat mijn vriend er werkt, hoeven we niks voor de staplaats te betalen, dus dat scheelt.

„Naast de vaste lasten heb ik nog een aantal schulden die ik aan het afbetalen ben. Zo kocht ik, toen ik naar Amsterdam kwam, via een lening een koelkast, wasmachine en gasfornuis. Sinds kort hebben we een droger, ook op afbetaling gekocht. Met een baby is dat wel noodzakelijk. En een vriendin van me schoot een paar jaar geleden mijn omzetbelasting voor, heel lief. Die betaal ik haar nu in etappes terug.”

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 28 september 2020

Een versie van dit artikel verscheen ook in nrc.next van 28 september 2020

Lees Verder

Plaats een reactie