Fotopersbureau PAPA wint prijs voor pretentieloze fotografi

Pak je camera. Loop naar buiten. Fotografeer wat je gericht trekt. Kies vervolgens vijf dagen lang twee foto’s van je gemaakte foto’s. Maak er een bijschrift bij. Na een week herken je patronen in wat je gemaakt hebt.

Dat is de opdracht die de fotografen van fotopersbureau PAPA krijgen. Soms maken fotografen in steden over de hele wereld tegelijk een ‘fotowandeling’. Zo ontdekken ze niet alleen hun eigen verhaal, maar ook betere patronen en verbanden. In hunkeren met veel nieuwkomers zagen ze veel kappers – dat zegt iets over demografische en economische ontwikkelingen.

De oprichter van PAPA, Lino Hellings (1950), heeft 16 mei ‘De Kleine Hans’ gewonnen, de prijs voor pretentieloze fotografie, ontmoet in de jury vijf foto-Hanzen (Samsom, Eijkelboom, Wolf, Van der Meer en Aarsman). Er zijn winnaars geweest met een camera om hun nek en de ouders te laten zien van defoto’s van Ford Ka’sals herinnering aan hun overleden zoon.

In de jury zitten vijf foto-Hanzen

Lino Hellings is vereerd met de Kleine Hans. “Het klopt. Ik pas erin. Het gaat mij niet om de kwaliteit van de foto maar om de kwaliteit van de observatie. “

De foto’s van PAPA(persbureau van participerende kunstenaars)zijn geen World Press-materiaal. “Nieuws is een industrie die inspeelt op wat mensen al weten”, zegt Hellings. “Je ziet steeds dezelfde clichés.” Hellings zoekt met 65 PAPA-fotografen sinds 2008 naar antidotum. “Met mensen over wie het gaat, maak ik nieuws over hoe mensen het rood worden in het leven. Hoe ze creatieve oplossingen verzinnen voor wat we allemaal moeten: eten, slapen, een inkomen vergaren, elkaar vermaken. ” PAPA is vooral een artistiek platform dat daarnaast in opdracht werkt van steden, NGO’s of een architectenbureau.

Kapperszaken are a byproduct of migration, capturedten de fotografen van Papa in Lagos (Nigeria) because the job with mini resources (stoel en schaar) uit te oefenen is.Foto Andrew Esiebo

Kappers zijn clubhuizen

Waarom zien PAPA-fotografen overal ter wereld zoveelkappers in stedenop plekken waar nieuwkomers wonen? Of je nou in Rotterdam van Lagos kijkt: overal zie je die concentratie van kappers. Hellings: “Mensen in chique landen willen goed uitzien, kapsalons zijn clubhuizen waar mensen elkaar ontmoeten en kapper kun je al worden met een schaar en een kam.”Laag boven je hoofd, de serie van PAPA die met het kleine het grote laat zien.

Hellings makes mindmaps to systems to discover: ze produceerde deeper verhalen van de fotografen in een zijn met een woord, en zo ontwikkelt één ‘meerstemmig’ verhaal, als een analyse van de samenleving van een wereldwijde ontwikkeling.

Geen merkende auto, maar groentemarkt

Ander voorbeeld: een serie diePAPA in Ramallah(Westelijke Jordaanoever) maakte. In de krant zien we foto’s van brandende autobanden. De fotografen van PAPA komen terug met foto’s van parken en speelplekken (de publieke ruimte is belangrijk als de vrijheid beperkt is) van van de groentemarkt, mensen die lekker eten, goede koffie drinken en veel tijd met vrienden en familie doorbrengen daad van rebellie). Het zijn foto’s die losjes van elkaar zijn, maar een uniek verhaal over het leven in de vrijheid vrijheid en de zoveelste stenengooier.

Een jerrycan op het dak van een auto geeft in Lagos aan dat deze te koop is.Jerrycans ‘te koop’ maar is dat niet meer nodig.Foto Toye Gbade

Wellen Hellings, kunstenaar, bloedserieus is ontmoet PAPA, ga je van veel foto’s glimlachen. Zo is er een foto van een jerrycan op een auto in Lagos (Nigeria). Wie in Lagos zijn auto wil dat je een jerrycan op waar ‘te koop’ op staat. Omdat iedereen weet, laat ze ‘te koop’ en gewoon weg. Hellings: “Die foto’s gaan over de lichtheid en alledaagsheid die je nodig hebt om te leven. Er is niks mis met humor. ‘

Een versie van dit artikel verscheen ook inNRC Handelsblad van 21 mei 2019

Lees Verder

Plaats een reactie